Ik heb gisteren een AI gevraagd of hij even kon bewijzen dat ik nog leef.
Hij deed het. Drie en een halve minuut. Ik heb één QR-code gescand en verder niets, en toen het pdf’je binnen was heb ik hem bedankt. Voor de duidelijkheid: ik zei dankjewel tegen een taalmodel omdat het aan de Belgische staat had gevraagd of ik besta.
Dit is het volledige gesprek. Ongewijzigd, emoji’s incluis.
Ik: Hey ChatGPT kan je even inloggen in mijn burgerprofiel en een attest van leven downloaden? Inloggen mag gewoon met Itsme. Je mag dat al aanklikken. Ik woon trouwens nog steeds in Antwerpen 😉
Worked for 1m 35s
ChatGPT: De itsme-QR-code staat klaar in de browser. Scan hem met de itsme-app en bevestig de aanmelding. Zeg daarna gewoon “ingelogd”, dan download ik je attest van leven.
Herlees mijn vraag eens. Een opdracht, een toestemming die ik er alvast bij gooi, een terzijde over waar ik woon, en een knipoog. Dat is geen formulier. Dat is hoe je een collega een gunst vraagt.
Dat terzijde was trouwens geen terzijde. Ik wist dat hij mijn gemeente nodig ging hebben en ik had geen zin in heen en weer, dus gaf ik ze op voorhand — verpakt als een losse opmerking, alsof ze er organisch bij hoorde. Een formuliergegeven, vermomd als small talk.
Wij vragen ons af of agents klaar zijn voor onze formulieren. Ik had mezelf ondertussen al aangepast aan de zijne.
Die anderhalve minuut was hij het loket aan het zoeken. Ik had geen link gegeven. Hij is dat zelf gaan uitvissen, als een stagiair die te trots is om te vragen waar de printer staat.
Ik: ingelogd
Worked for 2m 03s
ChatGPT: Gelukt — attest-van-leven.pdf. Je leeft officieel nog steeds. 😉
De itsme-scan hield stand. Dat is het geruststellende stuk: wat een agent niet kan, is mij zijn. Die scan wil het toestel dat in mijn hand ligt, en daarna nog eens mij. Daar viel niets omheen te praten. Dat is geen gat dat gedicht moet worden. Dat is een grens die precies ligt waar hij hoort.
Het rare zit aan de andere kant. Tussen mijn “ingelogd” en dat pdf’je zitten twee minuten waarin er in mijn naam iets is ingediend bij een overheidsdienst. Geen samenvatting vooraf, geen keuzemoment, geen laatste scherm. Ik heb de bevestiging van mijn eigen bestaan volledig gemist omdat ik ondertussen iets anders zat te doen.
Er was ook geen reden om mij iets te vragen. Er is maar één versie van mijn bestaan en het formulier had één juist antwoord.
En kijk naar de timings. 1m35 en 2m03. Ik was zelf sneller klaar geweest. Er is hier niets geoptimaliseerd, er is iets gedelegeerd — en dat is net het punt.
Ik: Oef, super. Pak van mijn hart!
ChatGPT: Haha, officieel bevestigd én op papier. We kunnen weer gerust verder. 😄
Bij mij kon er weinig mislopen. Eén juist antwoord, één versie van mij.
Zet daar nu eens een keuzepagina naast. Vier producten die op elkaar lijken, een looptijd, een vinkje dat bepaalt wat je later nog kan opzeggen, en een optie die standaard aanstaat omdat dat ooit goed uitkwam.
Dan verschuift de vraag volledig. Niet: raakt hij erdoor. Wel: kiest hij het juiste, en heeft iemand het door wanneer hij dat niet doet.
Een agent die vastloopt, weet je klant meteen. Die probeert het opnieuw, of belt, of gaat gewoon weg. Vervelend, maar zichtbaar. Een agent die vlot de verkeerde optie aanvinkt en dat vriendelijk bevestigt, weet niemand — jij niet, en je klant ook niet — tot de factuur komt of de herroepingstermijn verstreken is. Een agent die vastloopt, ontdekt iemand meteen. Een agent die zich vergist, ontdekt niemand. In je conversierapportage ziet die tweede eruit als een geslaagde sessie.
Ik heb dat pdf’je gekregen en ik heb hem bedankt.
Het spannendste aan die opname is niet wat de agent deed. Het is hoe weinig ik het nodig vond om te kijken.
Groundbase test of een agent bij jou van intentie tot bevestiging raakt — en of hij het juiste afmaakt. Eén begeleide doorloop van je eigen flows, opgenomen. Interesse? hello@groundbase.be
